'Maar hij moet gelukkig worden,
dat is het belangrijkste!'

Wieke Biesheuvel vertelt
Mahamudal en Rahul wonen in Bangladesh en zij zijn ‘Liliane Fonds kinderen’. Trots tonen ze hier hun Poldertocht medaille. Door een hersenverlamming bij zijn geboorte, kon Mahamudal niet goed lopen. Nu wel, al valt hij vaak. Rahul hoort niets en heeft spraakproblemen. Mahamudal vindt school waardeloos, terwijl Rahul er het liefst ook op zijn vrije dag heen zou gaan. Mahamudal verliest met opzet zijn boeken, want zonder boeken mag hij de school niet in. 

Beide jongens hebben het geluk dat ze opgroeien in gezinnen waar liefdevol voor ze wordt gezorgd. Mahamudal heeft een schat van een oma die hem rustig krijgt als hij pijn heeft bij de fysiotherapie. Rahul heeft een opvliegend karakter. “Hij wordt boos als niemand hem begrijpt en dat geeft misverstanden, omdat je niets aan hem ziet,” zegt zijn moeder, “maar hij moet gelukkig worden, dat is het belangrijkste. Hij is handig en kan mooi tekenen, daar moet hij iets mee gaan doen.” Lachend zegt ze: “Wie met hem trouwt moet wel weten waaraan ze begint!” De aanstaande bruid van Rahul krijgt dan wel een leuke schoonmoeder!